Cok anlamli bir makale buldum lütfen okuyun

Annem 73 yaşında koca arıyom!

Halk arasında çok güzel bir söz var. Bir ana 9 çocuğuna bakarmış. Ama 9 çocuk bir anaya bakamazmış. Vallahi billahi doğru. Şu Avusturya acayip bir memleket. Zaten gençlik bitmiş diye herkes kendini yırtıyo. Başta sivil toplum örgütleri olmak üzere. Hoş kimse bişiy yapmıyo o da ayrı da. Peygamber Efendimiz (s.a.v.)in Hırka-i Şerif`i nin nasip olduğu bir mübarek zat vardır. Bilir misiniz. Veysel Karani Hazretleri... Annesine küfenin içinde bakarmış mübarek zat. Ve zamanında Peygamber Efendimiz (s.a.v.)i görmek için annesinden izin ister. Annesi ona oğlum evine git. Gör ve gel der. Tabii ki o dönemlerde THY, AUA, Suud Havayolları olmadığı için bahsedilen mesafe yürüme yolu ile bir rivayete göre 3 aylık bir yoldur. Bu yolun sonunda Peygamberimiz`in evinin kapısını çalar, Hz. Ayşe validemiz karşıda mescidde deyince Ben annemden evine kadar izin aldım. Selam söyleyin. Nasip değilmiş diyerek geri döner. Düşünün bir kere bu zamanda böyle bir insan bulmak mümkün mü? Bırakın annesine küfede bakmayı annesini verecek yer arayanlar var. Ya da anneme şu baksın bu baksın diye birbirinin üstüne atmaya çalışan daha sonra da düşman olan kardeşler var. Yazık günah. Dedik ya gençlere kimse dokunmuyo diye. Herkes bir bataklığa takılmış gidiyo. Tamam ama en azından biz burdan söyleyeceğimizi söyleyelim üzerimizden vazife gitsin. Belki birinin vicdanı sızlar da Allah korkusu içine doğar da ana-babasına yakışır bir evlat olur da. Belki Allah-ü Teâlâ içine ana-baba sevgisi koyar da biz de buradan belki vesile olmuş oluruz. Niye mi anlatıyorum bütün bunları. Geçenlerde bir kanalda bir programa denk geldim. Star TV`de yayınlanan İzdivaç isimli program o programda 73 yaşındaki bir annem çıkıp çocuklarım bakmıyor ben mecburen İzdivaç yapmaya geldim deyince vallahi benim Viyana`dan içim sızladı. Ama gerçekten demek ki iyi insanlar daha yaşıyor hayattalar. Ya da hayat onların hüzü suyu hürmetine devam ediyor ki. Konyalı bir komşusu gelsin ben bakarım dedi. Çocuklarından tık yoktu. Ana-baba hakkı deyince insanın gerçekten bir silkelenip toparlanması gerekli değil mi? Peygamber Efendimiz (s.a.v.)`e gelen bir sahabe efendim annem çok yaşlı benim eşimle aram bozuluyor gibi bir yakınmada bulunmuş iki cihan Peygamberi Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) sen annenin karnında iken attığın bir tekmenin hesabını veremezsin demiş. Düşünebiliyor musunuz. Tüyleriniz var mı diken diken olmuyor mu? Unutmayalım ki İmândan sonra birinci vazifemiz ana-babanın kalbini kırmamaktır. Onlar ne kadar kötü olsalar da, yine her şeyin üstünde hakları vardır. Onların kalbini kıranın ibadeti kabul olmaz. Müslüman doğmamıza ve müslüman yetişmemize sebep olan ana-babalarımızın kalbini kırarsak Cennete girmemiz düşünülebilir mi? Neyse bu konuyu eğer merak edip de sormak isteyenler olursa lütfen en yakın Camii imamlarına ya da en yakınındaki dini kitap satan yerlere gidip anne-baba hakkını öğrenebilir yok ben yapamam üşeniyom diyorsanız da chat için sabahtan akşama kadar oturduğunuz internetin arama motoruna iki tıklayıp Yaradan Rabbinizin Adıyla Okursanız o zaman öğrenirsiniz.

Alintidir
Sabahtan bir gazetede okumustum Cok anlamli oldugu icin bayagi hosuma gitmisti Bir Foruma Kopie yaptim Aforoz edilmis yani Sizlere ömür